Hier maar weer ff een kort bericht van ons. Ouders Hoefakker zijn weer veilig thuis, en hebben alweer de nodige verjaardagen achter de rug. Pa heeft goed zijn best gedaan in de tuin, en de huisbaas was er heel blij mee. Hij vond het mooie blommetjes.
Het hek is nog steeds niet af, en Rens is dus ook maar eens het zwembad in geduveld. We waren netjes blaadjes aan het vissen, en ga hem maar eens uitleggen dat hij dan niet ook met z'n bezempie in het water mag. Normaal is hij altijd heel voorzichtig, en hij luistert ook goed, dus vooruit, jij mag papa helpen het water vegen. Dus hij staat een meter van me af, ik kijk even de andere kant op, en hoor een plons. Wat zou dat nou zijn. Ik draai me eens om, en zie waarempel Rens in het water liggen! Hij draait zich onder water keurig om, z'n gezicht weer naar boven, hij probeert echt te zwemmen. Dus ik zeg: Daar is de trap! Ik ben benieuwd of hij het redt.
Nee nee nee natuurlijk. Het ging ongeveer zo, en je moet snel lezen: Ik hoor een plons draai me om sta naast hem in het water hij staat weer op de kant en ik ook. Al met al heeft het denk ik 2 of misschien 2.5 seconden geduurd. Mijn portemonnee was van de binnenkant niet eens nat, zo snel stond ik alweer op de kant. Hij dus ook, hij was ook alleen van buiten maar nat.
En huilen dat ie er weer in wil! Nee, ook niet. Hij was enorm geschrokken natuurlijk. Hard huilen wel, dus gelukkig geen water binnen gekregen. Het heeft een half uur geduurd voordat hij weer een beetje bij was, en een nacht slecht slapen. Niet zo leuk allemaal, maar eigenlijk zat het er een keer aan te komen natuurlijk. Het blijft opletten, en zolang je er bij bent, is er eigenlijk niks aan de hand behalve een enorme schrik. Maar de volgende dag zat hij alweer gezellig met z'n voetjes in het water te spartelen.
En het hek werkt uitstekend, hij kan het zelf niet open maken. Dus in principe zijn we er altijd bij als hij bij het zwembad kan.
Afgelopen weekend hebben we ook een auto gekocht. Binnen budget was het lastig wat goeds te vinden, of oud en redelijk veel mijlen, of nieuwer en heul veul mijlen. We hebben nu dat laatste, nu maar hopen dat dat een goede keus was. Het blijft toch altijd een gok. Het is een Ford Fivehundred, heeft een ongeluk gehad en is weer opgeknapt. Zuinig, mwah. Ja voor hier wel. 't Is maar een 3.0 liter V6. Hij schakelt zonder dat je het door hebt (ja, hij schakelt wel echt), De motor klinkt uitstekend, het enige waar ik nog een beetje twijfels bij heb is de remmen. Ze hebben er wat aan gedaan, maar ik heb toch het gevoel dat ik binnenkort eens wat remschijven moet vervangen. We houden het in de gaten.
Wel leuk, in onze Mazda zat een geluid en een trilling precies bij 55mph. Echt niet leuk om die snelheid te (moeten) rijden. We dachten dat dat wel een dure reparatie zou worden, lagers bijvoorbeeld: Tussen de 300 en 600 dollar. Dus ik vraag die Mexicaan of hij eens wil kijken. Yes of course, is probably tires! Even voelen, en ja hoor, een bobbel in een band. Moet natuurlijk direct vervangen worden. Maar hij heeft wel een vriend aan de overkant met gebruikte banden. Nou, de andere drie zijn ook gebruikt, dus daar heb ik niet zoveel op tegen. Hij regelt een vriendenprijsje, en voor 35 dollar is het probleem verholpen. Ik denk dat ik vaker naar dat soort mannekes ga, zeker met onze 'nieuwe' auto. Maar nog liever helemaal niet. We zien wel.
En verder is het hier heel mooi weer, de heater van het zwembad doet het nog niet, maar over vijf weken hebben we die ook niet meer nodig. We hebben wel een nieuw bad, het oude hadden ze 'geschilderd', maar de verf bladderde er aan alle kanten (binnenkanten) af. Niet erg gezond, niet erg mooi. Dus eindelijk, een week of vier/vijf na het gemeld te hebben, hebben we binnen twee Mexicaanse dagen een nieuw bad. En die Mexicaanse dagen zijn zo voorbij en tellen maar half. Met andere woorden: Ze zijn vrijdag begonnen, elke dag een paar uurtjes, en morgen hopen ze dan toch echt klaar te zijn. Manana manana. Och, we zijn allang blij dat het gebeurt, en het ziet er goed uit.
Nou, de meest hartelijke groeten maar weer,
*s Hoefakker
Tuesday, March 29, 2011
Tuesday, March 15, 2011
Thomas maakt z'n borst nat
En dat is niet handig, want dan moet ie weer schone kleren aan. Hij kwijlt er lustig op los. En niet zonder resultaat: Hij heeft ondertussen zijn tweede tand binnen een week tijd! Dat verklaart gelijk zijn snothoofd en slaap-wantoestanden. Dus hopelijk is dat binnenkort weer even verleden tijd.
Pa en ma Hoefakker zijn vorige week zaterdag (5 maart) geland. We hebben ze gelijk zondag maar meegenomen naar Brazos Bend State Park, en waar ze vorig jaar in de winter geen enkele 'Gator' konden ontdekken, lagen ze dit keer langs de wandelpaden geduldig te wachten op de gevoelige plaat van papa. Ik denk dat we er wel twintig of meer hebben gezien. En heel veel vogels natuurlijk.
Verder hebben we nog niet heel veel echt ondernomen, Koos moet gewoon werken natuurlijk. Papa heeft de voortuin netjes gespit, zodat de grens gras <-> tuin weer zichtbaar is, gras gemaaid en vooral heel veel foto's gemaakt. Typisch plaatje voor deze weken: Pa zit in de achtertuin onder het dak op een tuinstoel, tafel ernaast, fototoestel erop, uren onbewegelijk te kijken naar de bomen en de vogels en de salamanders. En als er weer iets nieuws is verandert in dat geheel, wordt het fototoestel van tafel gehaald en komen er een paar nieuwe plaatjes bij. Voor een salamander wil hij misschien nog wel opstaan om even naar de schutting te lopen en meer detail vast te leggen, maar voor de rest zit hij daar onbewegelijk.
Och, en wie kan het hem kwalijk nemen. Hij heeft zoveel zand op zijn schep genomen met dat spitten, ofwel hooi op zijn vork, of hooi gemaakt met het grasmaaien, dat hij kou heeft gevat en zondag zelfs griepverschijnselen had. Erg jammer natuurlijk in je vakantie. Het gaat nu alweer beter, dus hopelijk blijft het erbij.
Vrijdag heeft pa de hele dag in de keuken gestaan (dus tussendoor in de tuin gezeten), en heeft een aantal Indonesische recepten uitgeprobeerd. Waaronder zelfgemaakte sambal, pindasaus en atjar tjampoer. De pindakaas was overigens van Calve, speciaal meegenomen uit Nederland. JD en Sarah met kids kwamen mee eten. Nou daar lustten we allemaal nog wel een bord vol van. Daarna nog gezellig een spelletje gedaan.
Zaterdag zijn we naar Galveston geweest. Eerst naar de Moody Gardens, maar daar was niet zoveel te beleven. In ieder geval geen tuinen, waar we eigenlijk voor kwamen. Wel een aquarium en ook een soort kinder-ontdek-museum, maar om daar nou 20 dollar pp aan uit te geven terwijl we in de Houston Zoo gratis naar binnen kunnen, is ook een beetje raar.
Dus doorgereden naar het centrum, een rondje gelopen en wat van de Galveston historie gezien, lekker gelunched bij de Mexicaan, en weer naar huis.
Zondag naar de kerk, zonder pa dus, want die is ziek, en zonder ma, want die volgt het toch allemaal niet zo goed. En he wat raar, er staan geen agenten verkeer te regelen, het is wel erg rustig op de parkeerplaats, en in de hal... En ja hoor, de kerkdienst is al lang begonnen. Blijkt dat ze hier de tijd maar vast verzet hebben... Dus komende twee weken ofzo hebben we maar 6 uur tijdsverschil met NL. Onverichter zake maar weer naar huis gegaan, want Thomas, die bij oma was gebleven, krijgt een keer honger natuurlijk. Dus zoveel tijd hebben we niet.
's Middags helemaal niks meer gedaan, behalve in de tuin zitten en sporten.
Maandag regende het pijpenstelen en bliksemschichten, en blaadjes en van die zaadbellen die aan de bomen hangen. Dus die konden Rens en oma allemaal weer opvegen daarna. Het zwembad zit ook weer goed vol. Gelukkig zit er een overloop roostertje in de zijkant, anders was het zwembad overstroomd. Het waren echt heftige subtropische buien. Maar 's middags werd het weer lekker weer.
Nu zijn we allemaal, zonder Koos, naar Bayou Bend gardens of iets anders. Morgen naar de Rodeo, vrijdag of zaterdag naar San Antonio (remember the Alamo!). Zondag wordt Thomas gedoopt, en dan is het weer uit met de pret. Maandag vliegen opa en oma weer terug naar Amsterdam, vanwaar zij hun reis voortzetten naar huis.
Groetsels, *s Hoefakker
Pa en ma Hoefakker zijn vorige week zaterdag (5 maart) geland. We hebben ze gelijk zondag maar meegenomen naar Brazos Bend State Park, en waar ze vorig jaar in de winter geen enkele 'Gator' konden ontdekken, lagen ze dit keer langs de wandelpaden geduldig te wachten op de gevoelige plaat van papa. Ik denk dat we er wel twintig of meer hebben gezien. En heel veel vogels natuurlijk.
Verder hebben we nog niet heel veel echt ondernomen, Koos moet gewoon werken natuurlijk. Papa heeft de voortuin netjes gespit, zodat de grens gras <-> tuin weer zichtbaar is, gras gemaaid en vooral heel veel foto's gemaakt. Typisch plaatje voor deze weken: Pa zit in de achtertuin onder het dak op een tuinstoel, tafel ernaast, fototoestel erop, uren onbewegelijk te kijken naar de bomen en de vogels en de salamanders. En als er weer iets nieuws is verandert in dat geheel, wordt het fototoestel van tafel gehaald en komen er een paar nieuwe plaatjes bij. Voor een salamander wil hij misschien nog wel opstaan om even naar de schutting te lopen en meer detail vast te leggen, maar voor de rest zit hij daar onbewegelijk.
Och, en wie kan het hem kwalijk nemen. Hij heeft zoveel zand op zijn schep genomen met dat spitten, ofwel hooi op zijn vork, of hooi gemaakt met het grasmaaien, dat hij kou heeft gevat en zondag zelfs griepverschijnselen had. Erg jammer natuurlijk in je vakantie. Het gaat nu alweer beter, dus hopelijk blijft het erbij.
Vrijdag heeft pa de hele dag in de keuken gestaan (dus tussendoor in de tuin gezeten), en heeft een aantal Indonesische recepten uitgeprobeerd. Waaronder zelfgemaakte sambal, pindasaus en atjar tjampoer. De pindakaas was overigens van Calve, speciaal meegenomen uit Nederland. JD en Sarah met kids kwamen mee eten. Nou daar lustten we allemaal nog wel een bord vol van. Daarna nog gezellig een spelletje gedaan.
Zaterdag zijn we naar Galveston geweest. Eerst naar de Moody Gardens, maar daar was niet zoveel te beleven. In ieder geval geen tuinen, waar we eigenlijk voor kwamen. Wel een aquarium en ook een soort kinder-ontdek-museum, maar om daar nou 20 dollar pp aan uit te geven terwijl we in de Houston Zoo gratis naar binnen kunnen, is ook een beetje raar.
Dus doorgereden naar het centrum, een rondje gelopen en wat van de Galveston historie gezien, lekker gelunched bij de Mexicaan, en weer naar huis.
Zondag naar de kerk, zonder pa dus, want die is ziek, en zonder ma, want die volgt het toch allemaal niet zo goed. En he wat raar, er staan geen agenten verkeer te regelen, het is wel erg rustig op de parkeerplaats, en in de hal... En ja hoor, de kerkdienst is al lang begonnen. Blijkt dat ze hier de tijd maar vast verzet hebben... Dus komende twee weken ofzo hebben we maar 6 uur tijdsverschil met NL. Onverichter zake maar weer naar huis gegaan, want Thomas, die bij oma was gebleven, krijgt een keer honger natuurlijk. Dus zoveel tijd hebben we niet.
's Middags helemaal niks meer gedaan, behalve in de tuin zitten en sporten.
Maandag regende het pijpenstelen en bliksemschichten, en blaadjes en van die zaadbellen die aan de bomen hangen. Dus die konden Rens en oma allemaal weer opvegen daarna. Het zwembad zit ook weer goed vol. Gelukkig zit er een overloop roostertje in de zijkant, anders was het zwembad overstroomd. Het waren echt heftige subtropische buien. Maar 's middags werd het weer lekker weer.
Nu zijn we allemaal, zonder Koos, naar Bayou Bend gardens of iets anders. Morgen naar de Rodeo, vrijdag of zaterdag naar San Antonio (remember the Alamo!). Zondag wordt Thomas gedoopt, en dan is het weer uit met de pret. Maandag vliegen opa en oma weer terug naar Amsterdam, vanwaar zij hun reis voortzetten naar huis.
Groetsels, *s Hoefakker
Monday, February 28, 2011
Onverwacht bezoek
Nounounounounounounou, dat was me het weekendje wel weer. Het lijkt hier wel zomer. Nederlandse zomer, gelukkig. Want we hebben hier dus de volgende jaargetijden: Zomer, hittegolf, zomer, lente (wanneer het af en toe een dagje kan vriezen). En nu is het zomer. Hoogste tijd om de whirlpool eens uit te proberen. Maar helaas, de heater is 'stuk'. En we gaan toch echt niet in water van 20 graden zitten. Dus wachten op de poolguy, die dat ding weer maken kan.
Op het werk vorige week een project afgerond (yesyesyes), de volgende. En dat is weer een leuk project, over een gas boot die ze aan een paar palen willen vastknopen en dan komt er nog eentje aan, en dan moeten ze gas overladen, en soms ligt er nog een derde, en of dat allemaal wel kan met de lijntjes en de kussentjes enzo. En dan moet het hele zootje daar honderd jaar blijven liggen zonder dat ooit ook maar iemand een lijntje hoeft te verleggen. Nou, das leuk.
Vrijdag heeft de plaatselijke Gamma een paar hekken afgeleverd bij ons thuis, daarmee gaan we een stukje tuin afbakenen waar Rens, en Thomas over een tijdje, vrij en veilig rond kunnen huppelen zonder gevaar te lopen in het zwembad te duikelen. Dat is trouwens een Rens vervoeging: Duikelen, prikkelen (prikken met de vork), etelen, pietselen (fietsen), drinkelen, dikkelen (in de deken wikkelen) enzovoorts.
Nou wilden we dat hekje wat lager hebben, dat staat wat vriendelijker. Dus van de onderkant moest twintig centimeter af. Het zijn van die delen met twee horizontale balken en dan zo'n 20/25 verticale plankjes met een mooi topje daaraan vast. Dus Koos mag van 6 van die delen twintig centimeter van al die verticale plankjes afzagen, dat zijn een heuleboel plankjes. Dat levert dus ook een heuleboel schouderspierpijn op. Maar dat is goed, dan heb je weer het gevoel wat gedaan te hebben. Er zijn al vier klaar, en de helft van het hek staat al in de tuin.
Ondertussen nog het zwembadwater getest en alles schoongemaakt, het gras gemaaid voor en achter, naar Gymboree geweest, boodschappen gedaan voor de hele halve week, weer naar de kerk geweest sinds drie weken, naar het park geweest... 't Was weer een lekker rustig weekendje met veel buiten genieten van het mooie weer.
We hebben in de kerk trouwens weer een nieuwe opper dominee, een senior pastor. Onze 'ouwe' senior pastor ging afgelopen zomer naar New York naar Tim Keller z'n gemeente, om daar een van die gemeentes te leiden. En nu is Clay Holland, die z'n rechterhand was, bij ons dus verkozen tot senior pastor. En is er dus een vacature voor rechterhand. Nou heb ik er (uch) twee (uche), maar die houd ik liever zelf. Dat hek moet ook een keer af.
In het park heeft Rens lekker op de wipwap gezeten, in de zandbak gespeeld, geklommen, een trappetje van (te) dichtbij bekeken en gerend. Meestal is het een vrolijk mannetje. Maar alstie moe is, of honger heeft... Oeioeioei. En dat was natuurlijk zo, na in het park spelen.
O, en pa Fokkema komt langs! Hij had een klusje 'hier' in de Golf van Mexico, vanuit New Orleans. En dat is maar 580km hier vandaan, dus vliegt hij via Houston weer terug naar Amsterdam en blijft hier dan twee dagen. Morgen (dinsdag) komt hij, woensdag naar de Rodeo (YEEEHA!!!), en donderdag kan hij weer molens kijken. O nee, donderdag vliegt hij naar Amsterdam, vrijdag aankomen, dus vrijdag kan hij weer molens kijken. En klompen. Geen tulpen, want die zijn er nog niet zo vroeg in het jaar denk ik. En dan zaterdag komen pa en ma Hoefakker, die blijven iets langer, twee weken. En die gaan natuurlijk ook mee naar de Rodeo (YHEA, YHEA!!! (ik denk dat je het zo schrijft)). Koeien kijken.
Nou, de hartelijkste groetsels maar weer,
*s Hoefakker
Op het werk vorige week een project afgerond (yesyesyes), de volgende. En dat is weer een leuk project, over een gas boot die ze aan een paar palen willen vastknopen en dan komt er nog eentje aan, en dan moeten ze gas overladen, en soms ligt er nog een derde, en of dat allemaal wel kan met de lijntjes en de kussentjes enzo. En dan moet het hele zootje daar honderd jaar blijven liggen zonder dat ooit ook maar iemand een lijntje hoeft te verleggen. Nou, das leuk.
Vrijdag heeft de plaatselijke Gamma een paar hekken afgeleverd bij ons thuis, daarmee gaan we een stukje tuin afbakenen waar Rens, en Thomas over een tijdje, vrij en veilig rond kunnen huppelen zonder gevaar te lopen in het zwembad te duikelen. Dat is trouwens een Rens vervoeging: Duikelen, prikkelen (prikken met de vork), etelen, pietselen (fietsen), drinkelen, dikkelen (in de deken wikkelen) enzovoorts.
Nou wilden we dat hekje wat lager hebben, dat staat wat vriendelijker. Dus van de onderkant moest twintig centimeter af. Het zijn van die delen met twee horizontale balken en dan zo'n 20/25 verticale plankjes met een mooi topje daaraan vast. Dus Koos mag van 6 van die delen twintig centimeter van al die verticale plankjes afzagen, dat zijn een heuleboel plankjes. Dat levert dus ook een heuleboel schouderspierpijn op. Maar dat is goed, dan heb je weer het gevoel wat gedaan te hebben. Er zijn al vier klaar, en de helft van het hek staat al in de tuin.
Ondertussen nog het zwembadwater getest en alles schoongemaakt, het gras gemaaid voor en achter, naar Gymboree geweest, boodschappen gedaan voor de hele halve week, weer naar de kerk geweest sinds drie weken, naar het park geweest... 't Was weer een lekker rustig weekendje met veel buiten genieten van het mooie weer.
We hebben in de kerk trouwens weer een nieuwe opper dominee, een senior pastor. Onze 'ouwe' senior pastor ging afgelopen zomer naar New York naar Tim Keller z'n gemeente, om daar een van die gemeentes te leiden. En nu is Clay Holland, die z'n rechterhand was, bij ons dus verkozen tot senior pastor. En is er dus een vacature voor rechterhand. Nou heb ik er (uch) twee (uche), maar die houd ik liever zelf. Dat hek moet ook een keer af.
In het park heeft Rens lekker op de wipwap gezeten, in de zandbak gespeeld, geklommen, een trappetje van (te) dichtbij bekeken en gerend. Meestal is het een vrolijk mannetje. Maar alstie moe is, of honger heeft... Oeioeioei. En dat was natuurlijk zo, na in het park spelen.
O, en pa Fokkema komt langs! Hij had een klusje 'hier' in de Golf van Mexico, vanuit New Orleans. En dat is maar 580km hier vandaan, dus vliegt hij via Houston weer terug naar Amsterdam en blijft hier dan twee dagen. Morgen (dinsdag) komt hij, woensdag naar de Rodeo (YEEEHA!!!), en donderdag kan hij weer molens kijken. O nee, donderdag vliegt hij naar Amsterdam, vrijdag aankomen, dus vrijdag kan hij weer molens kijken. En klompen. Geen tulpen, want die zijn er nog niet zo vroeg in het jaar denk ik. En dan zaterdag komen pa en ma Hoefakker, die blijven iets langer, twee weken. En die gaan natuurlijk ook mee naar de Rodeo (YHEA, YHEA!!! (ik denk dat je het zo schrijft)). Koeien kijken.
Nou, de hartelijkste groetsels maar weer,
*s Hoefakker
Monday, February 21, 2011
Het is al bijna maandag
Een kort weekendverslagje, want de week ervoor was een beetje hetzelfde als de week ervoor. Vrijdagavond hebben we met zn drieen, Koos, Els en Rens, de tuin geveegd en geharkt en alle blaadjes in de container gedaan. Daarna het zwembad ontdaan van alle blaadjes. Thomas heeft toezicht gehouden.
Toen Rens en Thomas naar bed waren, hebben wij de luchtfilters van de airco in de auto vervangen en vervolgens hebben we lekker een filmpje gekeken.
Zaterdagmorgen begonnen met zwembadwatertestjes: Kijken hoeveel chloor erin zit, kijken wat de pH is en kijken wat de alkalinity (hoeveelheide CO3 2-, buffer voor pH) is. Erg leuk, we waren net chemici. Met druppeltjes erin gooien en dan krijgt het water een mooi kleurtje, of niet. En dan weet je hoeveel rommel je erbij moet gooien. Vervolgens twee kleine lekken in de pijpenspaghetti van het filtersysteem gefixed.
Koos met Rens naar Gymboree, en Els met Thomas thuis keuken schoonmaken en spelen.
's Middags nog een keer de tuin vegen en het zwembad verder schoonmaken: Weer blaadjes eruit en alle filters (3) schoonmaken. Weer tuin vegen? Weer tuin vegen. Maar... Ja, gisteren ook al. Maar dat geeft niet, het is lekker buiten en je hebt wat te doen. Het punt is dat de bomen in de lente (nu) ineens ontdekken dat het al lente is, maar nooit herfst hebben gevoeld. Dus de afgelopen maanden hebben ze mondjesmaat de helft van hun blad verloren, en de afgelopen twee dagen de andere helft. En de reservehelft komt komende wee nog. Het is een luxe probleem.
Lekker buiten gezeten verder, rondje fietsen langs de bayou (riviertje, ik geloof dat Bruce Springsteen er ook een keer over zingt: Born on the bayou. Dat is dus in Texas). Boodschappen doen op de fiets, pizza eten en kids naar bed. Lekker avondje nixen.
Zondag (weer) niet naar de kerk, Thomas (en Rens) zijn nog steeds verkouden: Veul snot en hoesten. En dat hebben ze liever niet in de nursery, want dan zijn ze bang dat ze volgende week niks te doen hebben. En terecht misschien ook wel, Rens begint net zijn hand voor de mond te doen, maar Thomas weet nog niet eens waar zijn hand is als hij hem nodig heeft.
Dus lekker naar het park 's morgens, Skypen met pa&maH en Jan (jarig vandaag!), beetje in de tuin zitten, lekkere lunch maken en kids weer naar bed. Els ook, last van soort migraine, en Koos ging zich maar even uitsloven in de gym. Op de terugweg kennis gemaakt met Kevin en Christine, wonen vijf huizen verderop en hebben ook twee kinderen. Een leuk stel, dus wie weet komen we ze nog eens tegen.
Daarna even boodschappen doen, hoi zeggen tegen Kevin en Christine met de hele family, en lekker eten. Koos en Rens nog een rondje fietsen, lekker een uurtje spelen, en weer naar bed. Els puzzelen, Koos bijbelstudie voorbereiden(voor maandagavond)/lezen, en lekker naar bed.
Het is weer maandag.
Groeten, *s Hoefakker
PS das een hoop lekker in de laatste alinea, het was dus wel een lekker weekend.
Toen Rens en Thomas naar bed waren, hebben wij de luchtfilters van de airco in de auto vervangen en vervolgens hebben we lekker een filmpje gekeken.
Zaterdagmorgen begonnen met zwembadwatertestjes: Kijken hoeveel chloor erin zit, kijken wat de pH is en kijken wat de alkalinity (hoeveelheide CO3 2-, buffer voor pH) is. Erg leuk, we waren net chemici. Met druppeltjes erin gooien en dan krijgt het water een mooi kleurtje, of niet. En dan weet je hoeveel rommel je erbij moet gooien. Vervolgens twee kleine lekken in de pijpenspaghetti van het filtersysteem gefixed.
Koos met Rens naar Gymboree, en Els met Thomas thuis keuken schoonmaken en spelen.
's Middags nog een keer de tuin vegen en het zwembad verder schoonmaken: Weer blaadjes eruit en alle filters (3) schoonmaken. Weer tuin vegen? Weer tuin vegen. Maar... Ja, gisteren ook al. Maar dat geeft niet, het is lekker buiten en je hebt wat te doen. Het punt is dat de bomen in de lente (nu) ineens ontdekken dat het al lente is, maar nooit herfst hebben gevoeld. Dus de afgelopen maanden hebben ze mondjesmaat de helft van hun blad verloren, en de afgelopen twee dagen de andere helft. En de reservehelft komt komende wee nog. Het is een luxe probleem.
Lekker buiten gezeten verder, rondje fietsen langs de bayou (riviertje, ik geloof dat Bruce Springsteen er ook een keer over zingt: Born on the bayou. Dat is dus in Texas). Boodschappen doen op de fiets, pizza eten en kids naar bed. Lekker avondje nixen.
Zondag (weer) niet naar de kerk, Thomas (en Rens) zijn nog steeds verkouden: Veul snot en hoesten. En dat hebben ze liever niet in de nursery, want dan zijn ze bang dat ze volgende week niks te doen hebben. En terecht misschien ook wel, Rens begint net zijn hand voor de mond te doen, maar Thomas weet nog niet eens waar zijn hand is als hij hem nodig heeft.
Dus lekker naar het park 's morgens, Skypen met pa&maH en Jan (jarig vandaag!), beetje in de tuin zitten, lekkere lunch maken en kids weer naar bed. Els ook, last van soort migraine, en Koos ging zich maar even uitsloven in de gym. Op de terugweg kennis gemaakt met Kevin en Christine, wonen vijf huizen verderop en hebben ook twee kinderen. Een leuk stel, dus wie weet komen we ze nog eens tegen.
Daarna even boodschappen doen, hoi zeggen tegen Kevin en Christine met de hele family, en lekker eten. Koos en Rens nog een rondje fietsen, lekker een uurtje spelen, en weer naar bed. Els puzzelen, Koos bijbelstudie voorbereiden(voor maandagavond)/lezen, en lekker naar bed.
Het is weer maandag.
Groeten, *s Hoefakker
PS das een hoop lekker in de laatste alinea, het was dus wel een lekker weekend.
Monday, February 14, 2011
En wat schakelt ie goed!
We hebben een lekker rustig weekje gehad afgelopen week. Het is wel weer wat koud geweest donderdag en vrijdag, maar niet noemenswaardig. Te laat, nou heb ik het toch genoemd. Laat ik erover ophouden.
We hebben gewerkt, gespeeld, gefitnessed, gebijbelstudied, gedronken en gelachen. Niet gehuild, tenminste, niet boven de drie jaar. Daaronder is het vergeven, hoe maak je anders duidelijk dat je honger hebt of moe bent.
Vrijdagavond zijn JD en Sarah met Penny en Ellie langs geweest. We hebben gezellig wat spelletjes gedaan, en Thomas sliep heerlijk door de hele nacht. Alleen lagen wij nu pas om 1 uur in bed, dus alsnog een korte nacht.
Zaterdagmorgen naar Gymboree met Rens, ook leuk. En zaterdagmiddag heb ik de hele dag met de auto geklu(ngeld/st). Ik heb helemaal zelf de automatic transmission fluid (versnellingsbakolie, afk. ATF) vervangen. Dat kwam zo, in december hadden we de auto bij de garage om olie te vervangen en de banden te roteren: Voor/achter/links/rechts, normaal weggelegd voor Nederlandse Amerikanen (he dat zijn wij), maar autobanden schijnen er ook profijt van te hebben. Daar wachtende kwam de garagemeneer mij vertellen dat eigenlijk de ATF ook vervangen moest worden. Dit zou 220 dollar kosten, incl. een flush van het systeem. Dus ik dacht bij mezelf, nou, wacht daar nog maar even mee, ik zal eerst eens wat informatie opzoeken daarover voordat ik je blind vertrouw.
Nou, eerst op vakantie enzo, en toen maar es gekeken op internet: "Als de ATF bruin is, moet ie worden vervangen." Kijken, en ja hoor, bruin. Nou wordt er van alle kanten altijd geroepen dat olie vervangen zo simpel is, dat kun je best zelf. Nou, dan zal die ATF toch ook niet zo moeilijk zijn.
Zoeken zoeken zoeken, wel genoeg forum verhalen over mazda ATF vervangen, wat filmpjes op YouTube voor Toyotas, maar niet specifiek Mazda 5. Toch maar olie kopen, en wat gereedschap: Blokken om de auto op te rijden, een slangetje met klemmetje, en nieuwe siliconenpakking. Kosten olie: 75 dollar. Aha, dat gaat lekker... Maar ja, olie moet ik toch kopen, ook als de garage het doet, en de rest verdien ik makkelijk terug met zelf doen. Toch?
Op die filmpjes lijkt het allemaal vrij eenvoudig. Dop uit de versnellingsbak draaien en de olie loopt eruit, dat is stap 1. Maar voordat het zover is, moet die auto op blokken. Ik probeer erop te rijden... Beetje meer gas... Beetje meer gas... Hm, achterwielen staan net op de drempel van de garage, dat is een hobbel die ik moet nemen. Beetje meer gas. En hop, daar gaat ie de blokken op, over de blokken heen, ik hoor wat dure geluiden, en sta weer op de grond met mn voorwielen. En die blokken muurvast onder de auto. Dat gaat goed.
Ik heb gelukkig een krik, dus auto opkrikken dingen eronderuit. Flink beschadigd, en allerlei waarschuwings stickers erop: Niet gebruieken indien beschadigd. Maar ja, ik kijk er even naar met m'n structural engineerings hoofd en denk, nou, het dragende deel van die dingen daar is niks mis mee, dus dat moet goed komen. En om het verhaal niet al te spannend te maken: Dat kwam het ook, wees gerust. Dus nog een keer proberen, en een half uur na aanvang werkzaamheden staat dat ding op blokken.
Kijk ik onder de auto, zie ik allemaal mooie plastic beschermingsplaten onder de motor, dus ik kan helemaal niet 1-2-3 bij de versnellingsbak komen. Het lijken simpele schroeven, totdat er ook een speciaal soort dubbele spijkerplug blijkt te zitten. Na wat hannesen heb ik ontdekt hoe dat dingetje werkt en hoe het eruit te pielen, dus weer een kwartier verder is dat ook klaar. Nu kan ik bij de drain plug. Teiltje eronder, draai draai, en plons, daar stroomt de zwarte olie eruit. Het was dus inderdaad aan vervanging toe, dat is een geruststelling. Zowel voor mij, dat ik het werk niet voor niks doe, en voor het vertrouwen in de garage, ze zeggen niet zomaar iets.
Volgende stap: De hele pan eronderuit schroeven en schoonmaken. Dat is niet moeilijk, behalve dat die pakking de pan behoorlijk vasthoudt en het enige moeite kost om, nadat alle schroeven eruit zijn, ook daadwerkelijk die pan er onder vandaan te trekken. Daar zit nog behoorlijk wat olie in, en er zit ook een magneet, waar wat ijzervijlsel aan vast kleeft. Dat is dus slijtage van de tandwielen, niet zo mooi. Goed schoonmaken, oude pakking er zo goed mogelijk afkrabben. Nieuwe erop, even wachten, en dan weer terugschroeven. Oei! De andere kant, waar de pan tegenaan moet, zit ook nog vol met oude pakking natuurlijk! Ook eraf krabben, en hopen dat de nieuwe pakking intussen niet te veel is ingedroogd. En vastschroeven. Zo, dat zit. Nu de nieuwe olie erin.
Maar dan zijn we nog niet klaar, o nee! Dat was alleen de 'tandwielkast'. Er zit nog een koppelplaat, waar de olie niet vanzelf uit loopt, en waar dus nog de helft van de oude olie in zit. Vanaf die koppelplaat wordt de olie naar een oliekoeler gestuurd, dus dat slangetje kan ik loshalen. Wat nog een behoorlijk rotwerkje is, want in het filmpje (zie verderop) gebruiken ze een speciale tang, die ik natuurlijk niet heb. Het kan ook gewoon met een combinatietang, maar dan moet dat klemmetje wel 180 graden gedraaid worden om de slang heen, anders heb ik geen ruimte voor mijn tang. Maar weer een half uurtje prutsen later is ook dat gelukt.
Eigen slangetje erop, en naar het teiltje leiden. Motor aanzetten, koppeling activeren (in Drive zetten voor onze automaat), en warempel!!! De zwarte olie komt door mijn eigenste slangetje hups het teiltje in! Geweldig! Dat was de zogenaamde flush die het zo duur maakt bij de garage.
Als het een beetje rood wordt (nieuwe olie is rood), stoppen, bijvullen en nog een keer. Nu wordt ie echt mooi helder rood, stoppen, bijvullen en klaar is Koos! Ik heb het oliepeil tot zondagmorgen nog een keer of drie, vier gechecked, en nog een keer na een eindje rijden wat bijgevuld, en het lijkt echt goed te zijn!
Hier een filmpje, wat erg veel lijkt op wat ik heb gedaan, behalve dat dit een Toyota is. Leuk he? Ben er wel een uur of vier mee bezig geweest, inclusief pauzes, maar daar heb ik dan toch 150 dollar min wat spulletjes mee verdiend. En die spulletjes heb ik nog, voor de volgende keer.
Zondagmorgen had Rens (nog steeds) last van een vervelende hoest, dus besloten we hem maar niet naar de oppas in de kerk te brengen. In plaats van naar de kerk te gaan hebben we een ritje naar Brazos Bend gemaakt. Daar was een vrouw van 85 jaar die een mooi verhaal vertelde over (haar) roofvogels: Uilen, valken en andere beesten. Ze reist heel de VS door om overal te vertellen over de vogels.
Daarna nog een korte wandeling gemaakt. Rens op de fiets, dus het schoot niet erg op, maar het was heerlijk weer. Een krokodil gezien, eerst over het hoofd maar later ook raak. En hij/zij telde voor twee of drie, wat een enorm beest!
Zondagmiddag zijn Reese en Sara geweest, dat was ook erg gezellig.
Nou, heul verhaal alweer. En zoals jullie zien doet de Enter het nog niet, maar dit heb ik even ge-edit op kantoor.
Groeten, *s Hoefakker
We hebben gewerkt, gespeeld, gefitnessed, gebijbelstudied, gedronken en gelachen. Niet gehuild, tenminste, niet boven de drie jaar. Daaronder is het vergeven, hoe maak je anders duidelijk dat je honger hebt of moe bent.
Vrijdagavond zijn JD en Sarah met Penny en Ellie langs geweest. We hebben gezellig wat spelletjes gedaan, en Thomas sliep heerlijk door de hele nacht. Alleen lagen wij nu pas om 1 uur in bed, dus alsnog een korte nacht.
Zaterdagmorgen naar Gymboree met Rens, ook leuk. En zaterdagmiddag heb ik de hele dag met de auto geklu(ngeld/st). Ik heb helemaal zelf de automatic transmission fluid (versnellingsbakolie, afk. ATF) vervangen. Dat kwam zo, in december hadden we de auto bij de garage om olie te vervangen en de banden te roteren: Voor/achter/links/rechts, normaal weggelegd voor Nederlandse Amerikanen (he dat zijn wij), maar autobanden schijnen er ook profijt van te hebben. Daar wachtende kwam de garagemeneer mij vertellen dat eigenlijk de ATF ook vervangen moest worden. Dit zou 220 dollar kosten, incl. een flush van het systeem. Dus ik dacht bij mezelf, nou, wacht daar nog maar even mee, ik zal eerst eens wat informatie opzoeken daarover voordat ik je blind vertrouw.
Nou, eerst op vakantie enzo, en toen maar es gekeken op internet: "Als de ATF bruin is, moet ie worden vervangen." Kijken, en ja hoor, bruin. Nou wordt er van alle kanten altijd geroepen dat olie vervangen zo simpel is, dat kun je best zelf. Nou, dan zal die ATF toch ook niet zo moeilijk zijn.
Zoeken zoeken zoeken, wel genoeg forum verhalen over mazda ATF vervangen, wat filmpjes op YouTube voor Toyotas, maar niet specifiek Mazda 5. Toch maar olie kopen, en wat gereedschap: Blokken om de auto op te rijden, een slangetje met klemmetje, en nieuwe siliconenpakking. Kosten olie: 75 dollar. Aha, dat gaat lekker... Maar ja, olie moet ik toch kopen, ook als de garage het doet, en de rest verdien ik makkelijk terug met zelf doen. Toch?
Op die filmpjes lijkt het allemaal vrij eenvoudig. Dop uit de versnellingsbak draaien en de olie loopt eruit, dat is stap 1. Maar voordat het zover is, moet die auto op blokken. Ik probeer erop te rijden... Beetje meer gas... Beetje meer gas... Hm, achterwielen staan net op de drempel van de garage, dat is een hobbel die ik moet nemen. Beetje meer gas. En hop, daar gaat ie de blokken op, over de blokken heen, ik hoor wat dure geluiden, en sta weer op de grond met mn voorwielen. En die blokken muurvast onder de auto. Dat gaat goed.
Ik heb gelukkig een krik, dus auto opkrikken dingen eronderuit. Flink beschadigd, en allerlei waarschuwings stickers erop: Niet gebruieken indien beschadigd. Maar ja, ik kijk er even naar met m'n structural engineerings hoofd en denk, nou, het dragende deel van die dingen daar is niks mis mee, dus dat moet goed komen. En om het verhaal niet al te spannend te maken: Dat kwam het ook, wees gerust. Dus nog een keer proberen, en een half uur na aanvang werkzaamheden staat dat ding op blokken.
Kijk ik onder de auto, zie ik allemaal mooie plastic beschermingsplaten onder de motor, dus ik kan helemaal niet 1-2-3 bij de versnellingsbak komen. Het lijken simpele schroeven, totdat er ook een speciaal soort dubbele spijkerplug blijkt te zitten. Na wat hannesen heb ik ontdekt hoe dat dingetje werkt en hoe het eruit te pielen, dus weer een kwartier verder is dat ook klaar. Nu kan ik bij de drain plug. Teiltje eronder, draai draai, en plons, daar stroomt de zwarte olie eruit. Het was dus inderdaad aan vervanging toe, dat is een geruststelling. Zowel voor mij, dat ik het werk niet voor niks doe, en voor het vertrouwen in de garage, ze zeggen niet zomaar iets.
Volgende stap: De hele pan eronderuit schroeven en schoonmaken. Dat is niet moeilijk, behalve dat die pakking de pan behoorlijk vasthoudt en het enige moeite kost om, nadat alle schroeven eruit zijn, ook daadwerkelijk die pan er onder vandaan te trekken. Daar zit nog behoorlijk wat olie in, en er zit ook een magneet, waar wat ijzervijlsel aan vast kleeft. Dat is dus slijtage van de tandwielen, niet zo mooi. Goed schoonmaken, oude pakking er zo goed mogelijk afkrabben. Nieuwe erop, even wachten, en dan weer terugschroeven. Oei! De andere kant, waar de pan tegenaan moet, zit ook nog vol met oude pakking natuurlijk! Ook eraf krabben, en hopen dat de nieuwe pakking intussen niet te veel is ingedroogd. En vastschroeven. Zo, dat zit. Nu de nieuwe olie erin.
Maar dan zijn we nog niet klaar, o nee! Dat was alleen de 'tandwielkast'. Er zit nog een koppelplaat, waar de olie niet vanzelf uit loopt, en waar dus nog de helft van de oude olie in zit. Vanaf die koppelplaat wordt de olie naar een oliekoeler gestuurd, dus dat slangetje kan ik loshalen. Wat nog een behoorlijk rotwerkje is, want in het filmpje (zie verderop) gebruiken ze een speciale tang, die ik natuurlijk niet heb. Het kan ook gewoon met een combinatietang, maar dan moet dat klemmetje wel 180 graden gedraaid worden om de slang heen, anders heb ik geen ruimte voor mijn tang. Maar weer een half uurtje prutsen later is ook dat gelukt.
Eigen slangetje erop, en naar het teiltje leiden. Motor aanzetten, koppeling activeren (in Drive zetten voor onze automaat), en warempel!!! De zwarte olie komt door mijn eigenste slangetje hups het teiltje in! Geweldig! Dat was de zogenaamde flush die het zo duur maakt bij de garage.
Als het een beetje rood wordt (nieuwe olie is rood), stoppen, bijvullen en nog een keer. Nu wordt ie echt mooi helder rood, stoppen, bijvullen en klaar is Koos! Ik heb het oliepeil tot zondagmorgen nog een keer of drie, vier gechecked, en nog een keer na een eindje rijden wat bijgevuld, en het lijkt echt goed te zijn!
Hier een filmpje, wat erg veel lijkt op wat ik heb gedaan, behalve dat dit een Toyota is. Leuk he? Ben er wel een uur of vier mee bezig geweest, inclusief pauzes, maar daar heb ik dan toch 150 dollar min wat spulletjes mee verdiend. En die spulletjes heb ik nog, voor de volgende keer.
Zondagmorgen had Rens (nog steeds) last van een vervelende hoest, dus besloten we hem maar niet naar de oppas in de kerk te brengen. In plaats van naar de kerk te gaan hebben we een ritje naar Brazos Bend gemaakt. Daar was een vrouw van 85 jaar die een mooi verhaal vertelde over (haar) roofvogels: Uilen, valken en andere beesten. Ze reist heel de VS door om overal te vertellen over de vogels.
Daarna nog een korte wandeling gemaakt. Rens op de fiets, dus het schoot niet erg op, maar het was heerlijk weer. Een krokodil gezien, eerst over het hoofd maar later ook raak. En hij/zij telde voor twee of drie, wat een enorm beest!
Zondagmiddag zijn Reese en Sara geweest, dat was ook erg gezellig.
Nou, heul verhaal alweer. En zoals jullie zien doet de Enter het nog niet, maar dit heb ik even ge-edit op kantoor.
Groeten, *s Hoefakker
Sunday, February 6, 2011
Nachtkaars
Zo is die storm uitgegaan, als een nachtkaars. De kou is wel gekomen, die was er al ten tijde van het vorige ter perse gaan van het vorige epistel. Woensdag was het behoorlijk koud, donderdag was het koud. En de eerste ellende begon zichtbaar te worden: Power outages (stroomuitval). Jaha, het is koud dus de stroom valt uit in Texas. Dat komt doordat er allemaal ijspegelvorming is aan de bovengrondse electriciteitskabels, en die breken dan. Ik wil geen hurricane meemaken denk ik. Gelukkig hadden wij er geen last van. Hebben ze er nog iets op gevonden: Rolling outages. Dus om de beurt worden bepaalde wijken 'uitgezet', voor 10 tot 45 minuten. Op die manier proberen ze de overlast te beperken, gedeelde smart is halve smart. Maar ook dat ging aan onze voordeur en die van het kantoor voorbij. Maar donderdagmiddag/avond zou het echt los gaan. Er zou sneeuw komen, ijs, hoeveelheden waar ze in de noordelijke staten jaloers op zouden kunnen zijn. Twee inch zou er liggen vrijdagmorgen. Donderdagmiddag moet iedereen vroeg naar huis, want stel je voor dat je moet rijden terwijl het koud is! Chaos! Word ik vrijdagmorgen wakker, loop naar de auto, en ik zie inderdaad dat de weg nat is. Geen plassen, maar gewoon alleen nat. Dat is me toch wat. Wei zijn auto, die buiten staat, zat onder een dikke laag ijs. Dat was wel vervelend. Blijkbaar had het gemiezerd en geijzeld, en dat was in een dikke laag opgevroren. Ik heb hier natuurlijk geen krabber, en met een pasje haal je niet zoveel uit tegen 5mm vast ijs. Zelfs de motorkap, dak, alle blik zeg maar zat onder het ijs... Dan maar onze eigen auto, die stond in de garage. Radio aan: De US59 (snelweg naar ons kantoor) is afgesloten wegens kou. WAT??? En ja, kom ik bij de snelweg, staat er een politiewagen met mooie lampies de oprit te blokkeren. Nou ja, dan maar op het weggetje er naast (de feeder) rijden. Waar zijn trouwens alle mensen? Er is bijna niemand, en normaal staat die US59, met al z'n 6 banen (1 kant op) vast. En nu rijd ik op de feeder, tweebaans, en ik kan gewoon doorrijden, afgezien van de stoplichten. En er ligt niet eens ijs!!! De weg is alleen maar nat! Onderweg kom je allemaal leuke dingen tegen: Je mag op de feeder 45mph rijden. Maar de gemiddelde snelheid is zo'n 25/30. En natuurlijk wel op tijd remmen, dat wil zeggen een minimale afstand van zeg 100m tussen jou en je voorganger. En van baan verwisselen moet je eigenlijk gewoon nooit doen natuurlijk. Ik kwam zelfs een joker tegen die zijn alarmlichten continu aan had, wel gewoon meerijden in het verkeer, maar die voelde zich veiliger met alarmlichten aan. Ik dacht eerst dat ie stuk was, maar hij begon gewoon te rijden toen het groen was. Waarom doe je dan je alarmlichten aan?! Omdat het misschien glad is? Moeten we dan allemaal maar onze alarmlichten aan doen? Een eindje (10km) verderop was de snelweg wel open, dus hup erop. En wat schetst mijn verbazing, ik rijd een brug op en glibberglibber daar voel ik die auto glijden. Niet ernstig, maar ik voelde het toch wel. En ik deed niks bijzonders: Aangepaste snelheid, 40/50mph, gewoon rechtdoor. Het ene moment heb je gewoon grip, het volgende doet je auto een onzeker slingertje. Er staan altijd van die leuke bordjes bij bruggen: Watch for ice on bridge. En dat blijkt dus toch wel terecht te zijn. Maar als ze dat toch weten, waarom strooien ze daar dan niet? Ze hebben denk ik niet genoeg strooiwagens in Houston. Maar de snelweg was toch verder leeg, dus ik heb voor de lol een paar pirouetjes gedraaid en ben toen weer verder gereden. Grapje. Dat van die pirouettes. Ik ben wel verder gereden. En ja hoor, vlak bij het kantoor: Snelweg afgesloten. Dus na nog een kleine omweg ben ik dan eindelijk aangekomen. Uiteindelijk op de radio gehoord dat heel Downtown dicht was, en een heleboel (99%) mensen thuis waren gebleven. Tsja, het was ook wel echt chaos geworden. Er zijn hier veel knooppunten met bruggen 3/4 hoog over elkaar. En die zijn dus allemaal spekglad, dus dat waren gouden tijden geworden voor schade herstel bedrijven. Uiteindelijk werd het dus inderdaad weer waar ze in de noordelijke staten jaloers op zijn, hier was het overdag op zo'n koude dag 20F/-5C, daar -20F/-25C. Hier was de weg nat, daar liggen meters sneeuw. En bovendien: Daar moet iedereen altijd de hele winter door gewoon werken, hier kreeg iedereen een dagje vrij. En zaterdag was het alweer lekker, wel wat fris: Zonnig en 55F/13C en vandaag, zondag, was het heerlijk: Zonnig en zo'n 65F/18C. Verder hebben we nog meegemaakt dat Rens zijn melk over het toetsenbord heeft gegooid bij wijze van experiment, en het resultaat is dat Delete, Insert, Backspace en Enter het niet meer doen. De eerste resultaten van dit onderzoek zijn dat het erg lastig is bij het typen, en jullie merken vooral het gebrek aan een Enter toets. Maar om betrouwbare statistiek te vergaren, zal dit experiment misschien nog eens herhaald moeten worden, dus kopen we nog maar geen nieuwe computer. Misschien vinden we nog een maniertje om het te fixen. Groeten, *s Hoefakker
Subscribe to:
Posts (Atom)